Badanie 27. Zapalenie ucha

Młody mężczyzna zgłosił się do lekarza pierwszego kontaktu z pulsującym bólem głowy. Miesiąc wcześniej (w szczycie sezonu grypowego) pacjent przebył infekcję górnych dróg oddechowych, w trakcie której pojawił się silny, tępy, rozlany ból głowy, a także gorączka, katar, kaszel, bóle mięśni i stawów i uczucie ogólnego rozbicia. Początkowo mężczyzna ten stosował samoleczenie: zainspirowany reklamami telewizyjnymi zastosował „to, co pomogło Goździkowej” (etopirynę), popularną mieszankę leków przeciwbólowych, obkurczających naczynia i kofeiny oraz witaminę C i rutozyd. Po tygodniu większość dolegliwości ustąpiła, utrzymywał się natomiast silny ból głowy.

Tutaj przyszła decyzja o kontynuacji samoleczenia, lecz za pomocą silniejszych środków. Również w tym przypadku źródłem wiedzy i inspiracją okazała się być kolejna reklama telewizyjna – wybór tym razem padł na „lek na zatoki”. Po krótkotrwałej poprawie ból głowy powrócił, jednakże zmienił swój charakter na pulsujący. W tym momencie nastąpiła konsultacja lekarska.

Lekarz pierwszego kontaktu zlecił konsultację laryngologiczną, w wyniku której pacjent został skierowany na rezonans magnetyczny głowy.

W badaniu rezonansu magnetycznego stwierdzono m.in.:

  • w lewej kości skroniowej – cechy obrzęku błony śluzowej w jamie bębenkowej oraz w komórkach powietrznych piramidy i wyrostka sutkowatego, powodujące ich prawie całkowitą bezpowietrzność;
  • pogrubienie z cechami obrzęku błony śluzowej w lewych zatokach klinowych i sitowiu.

Obraz ten świadczy o zapaleniu ucha środkowego, która to choroba zdecydowanie nie jest dobrą kandydatką do leczenia środkami reklamowanymi w telewizji. A jaki z tego morał?

Lord Finchley chciał naprawić kontakt.
Sam. Prąd go zabił.
Słusznie zginął on tak,
Gdyż człowiek majętny jak każe przeznaczenie,
Winien rzemieślnikowi dawać zatrudnienie.

 

Szczegóły badania metodą rezonansu magnetycznego

Technika badania metodą rezonansu magnetycznego

Badanie wykonano w sekwencjach FSE, FRFSE, EPI, w obrazach T1, T2, FLAIR, FIESTA, SWAN, DWI w płaszczyznach poprzecznej, czołowej i strzałkowej.

Opis

Obszary hiperintensywne w obrazach FLAIR i T2-zależnych w obrębie istoty białej obu półkul mózgu, mogące odpowiadać ogniskom naczyniopochodnym. Nie stwierdza się zaburzeń swobodnej dyfuzji w obrębie mózgu i móżdżku. Układ komorowy nieposzerzony, nieprzemieszczony. Przestrzeń podpajęczynówkowa wnika w obręb siodła, powodując ścieńczenie części gruczołowej przysadki i jej przemieszczenie do dna siodła. Rowki sklepistości i pozostałe przestrzenie płynowe okołomózgowe w granicach normy. Struktury podwzgórza i okolicy skrzyżowania nerwów wzrokowych bez widocznych zmian. Naczynia modelują się na lewym nerwie V oraz  w sąsiedztwie prawego otworu słuchowego wewnętrznego na kompleksie nerwów VII-VIII (konflikty naczyniowo-nerwowe). W lewej kości skroniowej cechy obrzęku błony śluzowej w jamie bębenkowej oraz komórkach powietrznych piramidy i wyrostka sutkowatego, powodujące ich prawie całkowitą bezpowietrzność. W celu oceny ewentualnej destrukcji kostnej wskazane  poszerzenie diagnostyki o badanie tomografii komputerowej wysokiej rozdzielczości kości skroniowych. Pogrubienie z cechami obrzęku błony śluzowej l lewych zatokach klinowych i sitowiu.

Wnioski

Cechy zapalenia lewego ucha środkowego. Ogniska naczyniopochodne w istocie białej. Częściowo puste siodło. Konflikty naczyniowo-nerwowe lewego nerwu V i prawego kompleksu nerwów VII-VIII – ewentualne znaczenie kliniczne do oceny w zestawieniu z obecnymi objawami.

dr n. med. Jacek Brzeziński

Leave a Reply